kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

(Αλλαγή ώρας) Συγκέντρωση ενόψει της απόφασης στη δίκη της υπόθεσης Αμπελοκήπων

Κάλεσμα στις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης για τις τελευταίες δικασίμους πριν την απόφαση για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Την Τετάρτη 01/04 ξεκίνησε η δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, για την οποία οι συντρόφισσες Μαριάννα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα, οι σύντροφοι Δημήτρης και Νίκος Ρωμανός και ο Α.Κ. βρίσκονται προφυλακισμένες/οι εδώ και 1,5 σχεδόν χρόνο. Από την έναρξη της δίκης μέχρι και την προηγούμενη εβδομάδα δεκάδες αλληλέγγυου κόσμου στήριξε τα καλέσματα αλληλεγγύης για τους έγκλειστους συντρόφους και συντρόφισσές μας, σπάζοντας το κλίμα τρομοκρατίας που επιχειρήθηκε να επιβληθεί με την παρουσία πολλαπλών αστυνομικών δυνάμεων.

Καλούμε σε στήριξη των συγκεντρώσεων αλληλεγγύης για τις επόμενες προγραμματισμένες δικασίμους:

• Τρίτη 21/4, 8:30
• Τετάρτη 22/4, 8.30
• Πέμπτη 23/4, 8.30
• Παρασκευή 24/4, 8:30

Η έκρηξη στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας, στις 31/10/2024, είχε σαν αποτέλεσμα να πέσει ο αναρχικός αγωνιστής, σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης. Ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, που επέλεξε να πάρει το ρίσκο και να σηκώσει το κόστος των ριζοσπαστικών επιλογών ζωής και αγώνα, πάντα με ενωτικό πνεύμα και στην πρώτη γραμμή.

Από την έκρηξη αυτή, τραυματίστηκε βαριά η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, η οποία προφυλακίστηκε άμεσα και εκδικητικά παρότι πολυτραυματίας, με άμεσο κίνδυνο για τη ζωή της και στη συνέχεια για την αποκατάστασή της, μέσω της στέρησης της απαραίτητης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Παράλληλα και τις αμέσως επόμενες μέρες άνοιξε από την αντιτρομοκρατική ένας ολόκληρος κύκλος διώξεων που οδήγησε, μέσω σκευωριών, δεξαμενών υπόπτων, μιντιακού κανιβαλισμού και ποινικοποίησης συντροφικών/φιλικών σχέσεων στην προσθήκη στη δικογραφία και την προφυλάκιση της συντρόφισσας Δήμητρας Ζαραφέτα, των συντρόφων Δημήτρη και Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ.

Στις επόμενες δικάσιμους θα γίνουν οι αγορεύσεις των δικηγόρων, η πρόταση της έδρας και τέλος, η απόφασή

Γνωρίζουμε καλά το πώς λειτουργούν οι διωκτικοί μηχανισμοί του κράτους, στοχοποιώντας αγωνιστές/τριες, στήνοντας δικογραφίες, χτυπώντας τον κόσμο του αγώνα, συγκαλύπτοντας παράλληλα τις κρατικές όλους τους πραγματικούς εγκληματίες και νομιμοποιώντας κάθε αντικοινωνική πρακτική, καταπατώντας ακόμα και την ίδια την αστική νομιμότητα.

Ταυτόχρονα γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως τρομοκράτες για την κοινωνική βάση δεν είναι οι κοινωνικοί/πολιτικοί αγωνιστές και όσοι/ες αγωνίζονται στην πρώτη γραμμή των ταξικών, κοινωνικών και πολιτικών αγώνων, αλλά όλες οι αντικοινωνικές δυνάμεις και μηχανισμοί του κράτους, του κεφαλαίου, ο ιμπεριαλισμός, ο φασισμός και το καθεστώς παγκόσμιου ολοκληρωτισμού. Τρομοκρατία είναι η πολεμική βιομηχανία, ο εξευγενισμός και τα funds που οδηγούν σε εξώσεις και εκτοπισμό, οι θανατοπολιτικές των συνόρων, η ακρίβεια και η ποινικοποίηση της φτώχειας. Εχθροί της κοινωνίας είναι οι αντιδραστικές και φασιστικές δυνάμεις που αναδύονται και επιχειρούν να πάρουν χώρο, όπως τα γραφεία του εθνικού μετώπου που βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από το διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας.

Είναι καθήκον της κοινωνίας και των κινημάτων να στέκονται δίπλα στους αγωνιστές/τριες που χτυπά η καταστολή, αναγνωρίζοντας κάθε κίνηση προς την κοινωνική απελευθέρωση είναι μέρος του πολύμορφου πλέγματος των αντιστάσεων και επαναστατικών πρακτικών που οδηγούν στο ριζοσπαστικό κοινωνικό μετασχηματισμό.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες/α με τα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση, ως τη λευτεριά!

Όλοι/ες στο Εφετείο, Τρίτη 21/4, 8:30πμ , στο Β' τριμελές εφετείο κακουργημάτων στην Λουκάρεως (Ισόγειο αίθουσα Δ5), και για όλες τις δικασίμους που θα ακολουθήσουν.

Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης είναι παρών στους αγώνες μας και η μνήμη του οπλίζει τις αντιστάσεις μας.

Δύναμη, αλληλεγγύη και λευτεριά στους/στις προφυλακισμένουςσυντρόφους/-ισσες Μαριάννα Μανουρά, Δήμητρα Ζαραφέτα, Δημήτρη, Νίκο Ρωμανό και Α.Κ.

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ)

Mail: sykaexpro_squaext@riseupex.net

Blog: sykaprosquat.noblogs.org

Instagram: @sykapro

Twitter: @Prosfygika

Κάλεσμα σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στις τελευταίες δικάσιμους της υπόθεσης των Αμπελοκήπων

Στις 31 Οκτωβρίου 2024 σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, κατά τη διάρκεια επεξεργασίας εκρηκτικής ύλης και μηχανισμών, πέφτει νεκρός ύστερα από έκρηξη ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής και σύντροφός μας Κυριάκος Ξυμητήρης, στη μάχη για μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας. Η έκρηξη στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων, όχι μόνο δεν ήταν επί σκοπού και στέρησε τη ζωή στον σύντροφό μας, αλλά διέκοψε πρόωρα μια διαδικασία εμβάθυνσης των συγκρουσιακών και ένοπλων πρακτικών αντίστασης απέναντι στο σύστημα που καταπιέζει τους προλετάριους και εκμεταλλεύεται τις καταπιεσμένες. Παράλληλα, τραυματίζεται η συντρόφισσά μας Μαριάννα Μανουρά, η οποία επίσης βρισκόταν στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας. Ακολουθούν οι συλλήψεις και προφυλακίσεις της συντρόφισσας Δήμητρας Ζαραφέτα, του αναρχικού συντρόφου Νίκου Ρωμανού, του συντρόφου Δημήτρη και του Α.Κ.

Από την πρώτη στιγμή ενεργοποιήθηκε ο κρατικός μηχανισμός, προσπαθώντας να παρουσιάσουν στα ΜΜΕ τα συντρόφια μας ως "τρομοκράτες", ως άτομα τα οποία εχθρεύονται την κοινωνική ευημερία, στοχεύοντας στην πολιτική και κοινωνική τους απομόνωση, ενώ δεν δίστασαν να δημοσιοποιήσουν τα προσωπικά τους στοιχεία και φωτογραφίες. Τα ίδια ΜΜΕ που ξεπλένουν κρατικές δολοφονίες, που υπηρετούν τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου στήνοντας καριέρες πάνω στην αντιεξεγερτική πολιτική, ανεβάζοντας τα νούμερα τηλεθέασής τους εκμεταλευόμενα τόσο τη μνήμη των συντρόφων μας που έπεσαν μαχόμενοι όσο και εκείνους που διώκονται.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική και το γνωρίζουν. Οι μόνοι που εχθρεύονται, πολεμούν και τρομοκρατούν την κοινωνική βάση είναι το κράτος και ο καπιταλισμός. Είναι εκείνοι που σκοτώνουν καθημερινά ανθρώπους σε σύνορα, φυλακές, αστυνομικά τμήματα, κέντρα κράτησης, τρένα, νοσοκομεία και χώρους εργασίας. Εκείνοι που δημιουργούν παγκόσμιες πολεμικές συρράξεις & πολέμους για τη διατήρηση των κεφαλαιοκρατικών τους συμφερόντων και τη διατήρηση των νεο-αποικιοκρατικών τους δομών, εκείνοι που στηρίζουν τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, εκείνοι που συγκαλύπτουν βιαστές, εφοπλιστές, τραπεζίτες και μαφιόζους, εκείνοι που θυσιάζουν το φυσικό περιβάλλον και τους δημόσιους χώρους στον βωμό της ανάπλασης και της τουριστικοποίησης, εκεινοί που πετούν τους φτωχούς έξω από τα σπίτια τους για χάρη των funds, εκείνοι που σκορπούν την εξαθλίωση και την εκμετάλλευση σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Τρομοκράτες ήταν, είναι και θα είναι εκείνοι που καταπιέζουν τις ζωές μας.

Το λόγο για τα συντρόφια μας τον έχουμε εμείς και όχι οι ρουφιάνοι των ΜΜΕ που προσπαθούν να αποσπάσουν από αυτά κάθε πτυχή τους για να τους παρουσιάσει ως τρομοκράτες. Για εμάς η Μαριάννα και Κυριάκος αποτελούνε συντρόφια και γείτονές μας με τους οποίους έχουμε μοιραστεί κοινούς αγώνες για την υπεράσπιση των Εξαρχείων. Μέσα απο καθημεριές δράσεις, αφισοκολλήσεις, συγκεντρώσεις ενάντια στον εξευγενισμό και την τουριστικοποίηση μιας γειτονιάς που κουβαλά ενα βαρύ πολιτικό φορτίο του οποίου και μέρος και συνέχεια αποτελούνε και τα ίδια τα συντρόφια Μαριάννα και Κυριάκος. Οι επιλογές τους που οδήγησαν στη 31 Οκτόβρη κάθε άλλο παρά ασύνδετες είναι από τις καθημερινές τους επιλογές αγώνα στις οποίες βρεθήκαμε και μαζί. Μαζί από τις πρωινές ώρες εισβολής των μπάτσων στην πλατεία Εξαρχείων εμποδίζοντας τα μηχανήματα της Αττικό Μετρό, σε αμέτρητες συγκεντρώσεις, μικροφωνικές & πορείες, πίσω από τα πανό - μπροστά από φραγμούς των ΜΑΤ, σε καταστάσεις δύσκολες αλλά και σε στιγμές αντίστασης. Μαζί στα μοιράσματα κειμένων στη γειτονιά, στις απεργιακές παρεμβάσεις σε μαγαζιά, σε τσακωμούς και διεκδικήσεις για τον δημόσιο χώρο. Μαζί για την υπεράσπιση των καταλήψεων, στους αγώνες ενάντια στην αποστείρωση του Κάτω Πολυτεχνείου, ενάντια στις εξώσεις, ενάντια στην αστυνομική κατοχή του λόφου Στρέφη, ενάντια στη λειτουργία της πολυτελούς πολυκατοικίας στον ιστορικό πεζόδρομο της Μεσολογγίου, ενάντια στην πατριαρχική βία και την καταστολή.

Στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα στα συντρόφια μας, υπερασπιζόμενοι τις επιλογές τους και συνεχίζουμε να χτίζουμε τον αγώνα για τα Εξάρχεια της κοινωνικής αυτοοργάνωσης και ταξικής αλληλεγγύης. Να παλεύουμε για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας- ενάντια σε όσους βαζουν τις ζωές μας σε κίνδυνο- για την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας και την παύση κάθε είδους εκμετάλλευσης.

Καλούμε σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στις επόμενες δικάσιμους της υπόθεσης των Αμπελοκήπων, στο Εφετείο Αθηνών:

• 22/4, 08:30, Αίθουσα Δ5
• 23/4, 08:30, Αίθουσα Δ5
• 24/4, 08:30, Αίθουσα Δ5

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΜΑΧΗ, ΤΟΣΟ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΜΑΝΟΥΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΑ ΖΑΡΑΦΕΤΑ, ΔΗΜΗΤΡΗ, ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ ΚΑΙ τον Α.Κ.

Συντονιστικό δράσης για την υπεράσπιση των Εξαρχείων / sdieexx@espiv.exnet

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640777/

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στα διωκόμενα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/4 09:00, ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

Ενόψει της δικαστικής απόφασης για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, η οποία αναμένεται την Παρασκευή 25/4/26, καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης με τις προφυλακισμένες συντρόφισσες και συντρόφους στο Υπουργείο Δικαιοσύνης την Πέμπτη 24/4 στις 7μμ.

Παρά την αδυναμία του δικαστηρίου να στοιχειοθετήσει μέσω της αποδεικτικής διαδικασίας, από την έναρξη της δίκης έως και σήμερα, τόσο την ύπαρξη «τρομοκρατικής» οργάνωσης όσο και άλλες κατηγορίες, την Τρίτη 21/4 η εισαγγελέας πρότεινε την καταδίκη των συντροφισσών Μαριάννα Μανουρά και Δήμητρα Ζαραφέτα για το σύνολο του κατηγορητηρίου. Μια πρόταση που ελλείψει στοιχείων βασίστηκε σε ακροβασίες και ερμηνείες -μέσα στο περιθώριο που στοχευμένα δίνει για αυτές ο τρομονόμος 187Α- και ήρθε να επιβεβαιώσει για μια ακόμη φορά την ποινικοποίηση της αναρχικής πολιτικής ταυτότητας, των συντροφικών και φιλικών σχέσεων, καθώς και την οποιαδήποτε υπεράσπιση αυτών. Για τους Νίκο Ρωμανό, Δημήτρη και Α.Κ. πρότεινε την αθώωση τους καθώς κατέστη αδύνατο να σταθεί το ακραία διογκωμένο κατηγορητήριο.

Απέναντι σε ένα σύστημα που προσπαθεί να εκφοβίσει και να εξοντώσει όποιο αμφισβητεί το μονοπώλιό του στη βία, όποιο στέκεται αλληλέγγυο, όποιο δεν σιωπά απέναντι στην αδικία, ένα σύστημα που τρέφεται από την απομόνωση και την απάθεια, εμείς προτάσσουμε την αλληλεγγύη και τον αγώνα. Στεκόμαστε δίπλα στις συντρόφισσες και στους συντρόφους μας και θα παραμείνουμε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό τους μέχρι την απελευθέρωσή τους.

Ακολουθεί το κείμενο της συνέλευσης για την υπόθεση.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

Στις 31/10/24, ύστερα από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους έπεσε στη μάχη για την κοινωνική και ταξική απελευθέρωση ο αναρχικός σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης ενώ η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, κατέληξε βαριά τραυματισμένη, στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού. Ούσα πολυτραυματίας, μεταφέρθηκε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού όπου μέχρι και σήμερα της στερούν την αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τα ΜΜΕ. Το αφήγημα στήνεται ως εξής: η επεξεργασία (μικρής ποσότητας) εκρηκτικής ύλης από τον αναρχικό σύντροφο Κυριάκο και με μόνους παρευρισκόμενους στο χώρο τον ίδιο και την συντρόφισσα Μαριάννα βαφτίζεται οργάνωση, το διαμέρισμα στο οποίο υπήρξε πρόσβαση μόνο για λίγες ημέρες βαφτίζεται γιάφκα, οποιοσδήποτε εμπλέκεται με αυτό στοχοποιείται και ανακρίνεται. Εν μέσω μιντιάκης προπαγάνδας, το κράτος και οι διωκτικοί του μηχανισμοί ενορχηστρώνουν και εξαπολύουν το κατασταλτικό τους σχέδιο περί ανώνυμης "τρομοκρατικής" οργάνωσης με τη δεξαμενή των υπόπτων να περιλαμβάνει φίλους, οικείους, ακόμα και αγνώστους, ποινικοποιώντας τις πολιτικές, συντροφικές, φιλικές σχέσεις. Συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ακολουθούν οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις με μοναδικό «στοιχείο» τμήμα δακτυλικού αποτυπώματος πάνω σε κινητό αντικείμενο δύο ακόμα ατόμων, του αναρχικού συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ. Το σαθρό αυτό στοιχείο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, που οι αποδείξεις- πασπαρτού της χρησιμοποιούνται χωρίς καμία περαιτέρω αμφισβήτηση από το δικαστικό σύστημα, έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον σε μεθοδεύσεις παγίδευσης αγωνιστών και αγωνιστριών. Τα προφυλακισμένα συντρόφια επιχειρείται ξανά να εμφανιστούν ως ασυνείδητοι, «τυφλοί» βομβιστές, ως «δημόσιος κίνδυνος».

Η αλήθεια όμως βρίσκεται πολύ μακριά από τα αστυνομικά τους δελτία και τα άθλια δημοσιεύματά τους. Σε αντίθεση με τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού κόσμου, η αναρχική αντίληψη στέκεται απέναντι και πράττει συνειδητά ενάντια στη λογική των παράπλευρων απωλειών, η οποία τώρα παρελαύνει σαν πειστήριο ενοχής απέναντι σε μέσα και επιλογές αγώνα. Ποιος καταπιεσμένος, ποια φτωχή, ποιος προλετάριος, ποια μετανάστρια έχει λόγο να πιστέψει πως κινδυνεύει από τον κόσμο του Αγώνα και τις επιλογές του; Από ανθρώπους δοσμένους στον αγώνα κατά της ανισότητας και της εκμετάλλευσης, ανθρώπους που παίρνουν θέση στις γραμμές της επαναστατικής πάλης, που αφιερώνουν και τελικά είναι ικανοί και να δώσουν την ίδια τους τη ζωή για την υπεράσπιση υψηλών ιδανικών, για την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας. Ανθρώπους που αντιστέκονται με κάθε τρόπο στη λαίλαπα της ιδιώτευσης, της εξατομίκευσης, της αδιαφορίας για τα κοινά και την πολιτική.

Μετά από δυο ανακριτικές διαδικασίες και 1,5 χρόνο αναμονής καθώς οι έρευνες συνεχιζόταν και η υπόθεση παρέμενε ανοιχτή, από την 1η του Απρίλη τα συντρόφια δικάζονται στο Εφετείο Αθηνών και αναμένεται η απόφαση σε πρώτο βαθμό. Παρά τις αγωνιώδης προσπάθειες αστυνομικών και δικαστικών αρχών να βγάλουν κάποιο «λαυράκι» και να συνδέσουν ασύνδετα κομμάτια του έωλου κατηγορητηρίου, τα συντρόφια, (με εξαίρεση την Μαριάννα) θα δικαστούν εν τέλει με λιγότερες κατηγορίες από ότι αρχικά είχε ορίσει ανακρίτρια και εισαγγελέας, ακολουθώντας πιστά τις επιταγές της αντιτρομοκρατικής. Σε αυτό το δικαστήριο βέβαια θα γίνουμε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς κατάστασης για τα δεδομένα μιας πολιτικής δίκης, καθώς παρότι το μεγαλύτερο μέρος του κατηγορητηρίου έχει κατασκευαστεί από την ίδια την αντιτρομοκρατική, κανένας μέλος της υπηρεσίας, αλλά και κανένας μπάτσος γενικότερα δεν έχει καλεστεί ως μάρτυρας κατηγορίας. Οι ίδιοι μπάτσοι που ισχυρίζονται ότι υπάρχει μια άγνωστη και ανώνυμη τρομοκρατική οργάνωση, οι ίδιοι που ισχυρίζονται πως υπήρχε μια πολύ μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών, οι ίδιοι που ανάμεσα σε δεκάδες αποτυπώματα επέλεξαν να ξεχωρίσουν και να κατηγορήσουν με βάση αυτά τον Νίκο και τον Α.Κ, οι ίδιοι που ενώ η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά ήταν αναίσθητη τραυματισμένη στο νοσοκομείο επέλεξαν να της πάρουν δείγμα DNA με τελείως παράτυπο τρόπο, δεν καλούνται να εξεταστούν από την έδρα του δικαστηρίου, τους συνήγορους υπεράσπισης και φυσικά τους συντρόφους που κατηγορούνται. Με την αλλαγή του Ποινικού κώδικα και του Κώδικα ποινικής Δικονομίας έχει δοθεί η δυνατότητα στην αστυνομία να μην προσέρχεται στο δικαστήριο και να γίνονται απλά αναγνώσεις των όποιων καταθέσεων και εκθέσεων τους, λαμβάνοντάς τες ως αληθείς και άμεμπτες. Έτσι, στρώνεται ο δρόμος για δίκες fast-track στις οποίες δεν θα δίνεται καν το δικαίωμα στο κατηγορούμενο και τους συνηγόρους του να εκθέτουν τους μπάτσους και τα κενά των κατηγορητηρίων, αφού απλά θα λογίζεται ως θέσφατο ό,τι έχουν οι ίδιοι συντάξει από την άνεση των γραφείων τους όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Στην υπόθεση των Αμπελοκήπων, αφού δεν υπάρχουν στοιχεία να συνδέουν τους κατηγορούμενους μεταξύ τους, δεν υπάρχουν παρακολουθήσεις, καθώς δεν υπάρχουν καν τα γνωστά ανώνυμα τηλεφωνήματα που δίνουν πληροφορίες για την εκάστοτε υπόθεση, η εξέταση του κάθε μπάτσου στην ζωντανή διαδικασία θεωρήθηκε άσκοπη μάλλον από την έδρα, παρότι θα δικάσει τους συντρόφους με τον βαρύτατο αντιτρομοκρατικό νόμο 187Α. Δεν γνωρίζουμε αν αποτελεί μια προσπάθεια της έδρας να αναδείξει το δικαστήριο ως μια αντιδικία ανάμεσα σε αγωνιστές/στριες και κατοίκων της πολυκατοικίας που αδίκως ταλαιπωρήθηκαν μετά την έκρηξη, αλλά ακόμη κι έτσι είναι, η έκρηξη, που είχε ως συνέπεια τον θάνατο του συντρόφου μας, δεν θα εργαλοιοπηθεί πολιτικά και μέσα στην δικαστική αίθουσα, όπως γίνεται τόσους μήνες έξω από αυτή. Διαχρονικά άλλωστε δεκάδες αντίστοιχες υποθέσεις με κατασκευασμένα και διογκωμένα κατηγορητήρια από την αντιτρομοκρατική, καταλήγουν στα δικαστήρια μετά από μήνες ή/και χρόνια προφυλακίσεων και καταρρέουν, μη μπορώντας να στηριχθούν ούτε από την δικαστική εξουσία.

Κανένα κοινό συμφέρον δεν έχουν οι από-τα-κάτω, οι προλετάριες, η κοινωνική πλειοψηφία, με τους λαθρέμπορους πετρελαίου και ναρκωτικών, τους διαπλεκόμενους μαφιόζους, τους ισχυρούς εκατομμυριούχους ολιγάρχες του τραπεζικού, κατασκευαστικού, εφοπλιστικού και βιομηχανικού κεφαλαίου που κατέχουν και το σύνολο των μεγάλων συστημικών μέσων ενημέρωσης. Με αυτούς που στηρίζουν απροκάλυπτα τις πολιτικές των κυβερνήσεων, που κερδοφορούν από την αφόρητη ακρίβεια σε είδη πρώτης ανάγκης και την αντεργατική νομοθεσία, που καλύπτουν τις κρατικές δολοφονίες στα σύνορα, στα αστυνομικά τμήματα, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στους δρόμους, ξεπλένουν και καλύπτουν σκάνδαλα και βιαστές. Που συνδέονται με την διεθνή και εγχώρια βιομηχανία όπλων, προωθούν και στηρίζουν τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους σε όλα τα πολεμικά μέτωπα και στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων. Οι φτωχοί, οι καταπιεσμένες, οι περιθωριοποιημένοι, το προλεταριάτο -ντόπιοι ή πρόσφυγες και μετανάστριες- γνωρίζουν πως η επαναστατική πάλη, ο ριζοσπαστικός αγώνας, διεξάγεται εντός του ταξικού πολέμου, για τα συμφέροντά τους.

Γι' αυτόν τον λόγο δεν ξεχνάμε και δεν θα πάψουμε να λέμε: Τρομοκράτες ήταν, είναι και θα είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Αυτοί τρομοκρατούν μέσα από την καθημερινή καταπίεση των ζωών μας. Αυτοί είναι που εκμεταλλεύονται και λεηλατούν τη φύση και τις ζωές μας προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, που μας καταδικάζουν στη φτώχεια και την εξαθλίωση, που μας πετάνε στον δρόμο ξεπουλώντας την αυτονόητη ανάγκη για στέγαση σε funds, που μετατρέπουν τις γειτονιές μας σε απρόσιτες τουριστικές ζώνες, που κρύβουν τις διαρκώς αυξανόμενες εργατικές δολοφονίες πίσω από τη λέξη ατύχημα, που σκοτώνουν μετανάστ(ρι)ες/α και προσφυγ(ισσ)ες/α στα σύνορα, στα εργασιακά κάτεργα και τα αστυνομικά τμήματα, που καλύπτουν και αναπαράγουν την πατριαρχία και τη σεξιστική βία μοιράζοντας ανερυθρίαστα panic buttons. Εκείνοι που εξαπολύουν πολέμους στο βωμό των οικονομικών και πολιτικών τους συμφερόντων, εκείνοι που ξαναμοιράζουν τον κόσμο βάφοντας τα χέρια τους με αίμα, εκείνοι, που επιτίθενται στους λαούς της Μέσης Ανατολής και ισοπεδώνουν την αντιστεκόμενη Γάζα, εκείνοι που διαπράττουν τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Εκείνοι που επιβεβαιώνουν τη βία ενός συστήματος ανισοτήτων, τη βία των ισχυρών.

Η επαναστατική αντιβία είναι ένα αναγκαίο εργαλείο αγώνα ως συλλογική άμυνα των κοινωνικών κομματιών που αγωνίζονται απέναντι στην κρατική κατασταλτική βία, καθώς μπορεί να δράσει ως μοχλός πίεσης για το σαμποτάζ των σχεδίων των κυρίαρχων, για την αποτροπή των εθνικών πολέμων αλλά και για τη διάχυση του επαναστατικού προτάγματος. Ο ένοπλος αγώνας ως κομμάτι της επαναστατικής αντιβίας, επιχειρεί και καταφέρνει να επιστρέφει στο κράτος μια μερίδα από την βία που καθημερινά μας ασκεί. Η ένοπλη πάλη είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος, του πολύμορφου κοινωνικού και ταξικού αγώνα, ριζωμένο βαθιά στην αγωνιστική παράδοσή μας, και το υπερασπιζόμαστε αδιαπραγμάτευτα.

Κομμάτι αυτής της διαρκούς εξεγερσιακής κίνησης αντίστασης ενάντια στην επιβολή της εξουσίας υπήρξε ο ένοπλος αναρχικός αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Ο σύντροφος Κυριάκος ήταν για χρόνια αδιάλειπτα παρών σε εγχειρήματα αλληλεγγύης κρατουμένων, στο αντιπολεμικό Διεθνιστικό κίνημα, σε δράσεις για την υπεράσπιση της γειτονιάς των Εξαρχείων, στους αγώνες εντός των πανεπιστημίων, στην υπεράσπιση των απελευθερωμένων χώρων των καταλήψεων και σε κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Επέλεξε να πολεμήσει μέχρι τέλους μαχόμενος με όλα τα μέσα τον κόσμο της εξουσίας, το κράτος, το κεφάλαιο, τον ρατσισμό, την πατριαρχία. Επέλεξε να αγωνιστεί από την πλευρά των καταπιεσμένων και των εξεγερμένων για έναν καλύτερο κόσμο, για έναν κόσμο αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας. Κάπως έτσι τον βρήκε και η τελευταία του ανάσα, εκεί που συνειδητά και πάντα με συνέπεια επέλεξε να είναι, στον αγώνα. Υπερασπιζόμαστε όλους αυτούς και όλες αυτές που έδωσαν τη ζωή τους, που φυλακίστηκαν, που αγωνίστηκαν, που βρέθηκαν αντιμέτωποι/ες με τις κρατικές μεθοδεύσεις μέσα στα τόσα χρόνια του κοινωνικού και ταξικού πολέμου.

ΟΠΟΙΟΣ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΞΕΧΝΑΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 24/4 09:00, ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

Συνέλευση Αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες

Εικόνες:

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640784/

Κάλεσμα αλληλεγγύης στις τελευταίες δικασίμους για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, 23/04 και 24/04/ Εφετείο

Κάλεσμα αλληλεγγύης στη δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων την Πέμπτη 23 στις 8:30 π.μ. και Παρασκευή 24 Απριλίου στο Β' τριμελές εφετείο κακουργημάτων (Ισόγειο αίθουσα Δ5), είσοδος απο την Λ. Αλεξάνδρας. Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης την Πέμπτη 23/04 στις 19:00 μ.μ. στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Λευτεριά σε όλα τα προφυλακισμένα συντρόφια

Τα κράτη είναι οι μόνοι Τρομοκράτες. Αλληλεγγύη στα προφυλακισμένα συντρόφια. Στεκόμαστε αδιαπραγμάτευτα δίπλα τους μέχρι την απελευθέρωση τους.

Διανύουμε μια περίοδο κλιμάκωσης του πολέμου στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα. Η περίοδος αυτή έρχεται να συμπληρώσει τα σταθερά μέτωπα θανάτου ανά τον κόσμο, ενώ η καταφανής και ενεργή συμμετοχή και εμπλοκή του ελληνικού κράτους στην πολεμική συνθήκη εντείνει την ανάγκη για ένα ακόμα πιο ενεργό εγχώριο αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα. Στα ίδια πλαίσια το κοινωνικό συμβόλαιο των αστικών δημοκρατιών έχει δομικά αποσυρθεί και τα ανθρώπινα όπως αποκαλούνται δικαιώματα -με πρωταρχικό αυτό στη ζωή- παύουν πια να είναι προστατευμένα αγαθά από τα εξουσιαστικά συστήματα διαχείρισης που τα θεμελίωσαν. Η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται επίσης από τις ολοένα και περισσότερες κρατικές δολοφονίες, οι οποίες δεν χρειάζονται πια το πρόσχημα της συμμετοχής σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη- για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και ειρήνης- ομάδα. Χαρακτηρίζεται επίσης από τις κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες καθημερινά στους χώρους εργασίας, στους δρόμους, στα σύνορα και το Αιγαίο, στα Τέμπη, το Μάτι και τη Μάνδρα, στα φασιστικά καρτέρια θανάτου, αλλά και από τις «επικίνδυνες αποστολές» των εργοδοτών-εφοπλιστών που στέλνουν τους ναυτεργάτες μέσα στο στόμα του λύκου, καλώντας τους έτσι να υπογράψουν μια ιδιότυπη ανάληψη ευθύνης στα μέτωπα πολέμου. Σε μια περίοδο που το μόνο που μας επιφυλάσσει είναι μια νοσηρή συνθήκη επιβίωσης, μια καθημερινή πρόσκληση αστικής νομιμοποίησης της ύπαρξής μας, σε μια περίοδο που οι εξουσιαστικοί/κατασταλτικοί θεσμοί επελαύνουν επιχειρώντας να αλώσουν και να αποικίσουν κάθε σημείο ανθρώπινης αλληλεπίδρασης και επιτίθενται με μένος σε κάθε κέντρο και εστία αγώνα, το κράτος, οι δικαστικοί και κατασταλτικοί θεσμοί καταπίεσης προσπαθούν να πείσουν την ελλαδική κοινωνία ότι τα συντρόφια μας, αλλά και ο κάθε αγωνιζόμενος άνθρωπος που οραματίζεται ένα κόσμο διαφορετικό και βάζει την εαυτή του και την ύπαρξη του σε μια τροχιά απέκδυσης της συστημικής σαπίλας, που αγωνίζεται για την αντιστροφή της με κάθε μέσο, είναι τρομοκράτης, είναι εχθρός μια ειρηνευμένης κοινωνικής συνθήκης, διακινδυνεύει την δημόσια τάξη, την ειρηνική συνύπαρξη των πολιτών, όπως ορίζει το γράμμα του νόμου στην αντίστοιχη διάταξη του 187.

Τρομοκράτες είναι το κράτος και το κεφάλαιο. Από αυτούς κινδυνεύουν και τρομοκρατούνται οι κοινωνίες του σήμερα, τα φτωχοποιημένα κοινωνικά κομμάτια, οι αόρατοι αυτού του κόσμου, και όχι από τον κόσμο του ριζοσπαστικού αγώνα. Αυτό λέγαμε πάντα, έτσι θα σταθούμε απέναντί τους και καθ όλη τη διάρκεια της δίκης που ξεκίνησε την 1η Απριλίου, μέχρι την τελική απελευθέρωση όλων των προφυλακισμένων συντροφιών.

Η ακούσια έκρηξη την 31/10/24 στην οδό Αρκαδίας κόστισε την ζωή του αναρχικού συντρόφου μας Κυριάκου Ξυμητήρη, προκάλεσε τον βαρύ τραυματισμό της συντρόφισσας Μαριάννας και οδήγησε στην σύλληψη και προφυλάκιση των αναρχικών συντροφισσών Μαριάννας Μανουρά, Δήμητρας Ζαραφέτα, του αναρχικού Νίκου Ρωμανού, του συντρόφου Δημήτρη και του Α.Κ. οι οποίοι είναι προφυλακισμένοι έως και σήμερα παρά τα συνεχή αιτήματα για αντικατάσταση της κράτησης. Η συνθήκη αυτή εργαλειοποιήθηκε από τα δημοσιογραφικά μίντια και την κρατική προπαγάνδα προκείμενου να συκοφαντήσει και να αποπολιτικοποιήσει τόσο τους συντρόφους μας, όσο και την ίδια την επαναστατική αντιβία και να υπονομεύσει τις εξεγερτικές επιλογές του αγώνα.Ενάμιση σχεδόν χρόνο μετά καλούνται να παραστούν στις δικαστικές αίθουσες σε μια, για ακόμη μια φορά, απονομιμοποιημένη από τους ίδιους τους αστικούς νόμους, διαδικασία. Παρ όλη την επιμονή της αντιτρομοκρατικής και συνολικά των διωκτικών αρχών και των φερέφωνών τους να διογκώσουν την υπόθεση, να την συσχετίσουν με άλλες επαναστατικές οργανώσεις και ενέργειες ή και να εφεύρουν άγνωστες και μη υπαρκτές οργανώσεις, το αφήγημα τους έχει ήδη πέσει στο κενό. Έχουμε ευθύνη να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να συντριβεί και στις δικαστικές αίθουσες και στη δημόσιο διάλογο. Για τις επιλογές των συντροφισσών και των συντρόφων μας θα μιλήσουν, όπως το κάνουν από την πρώτη μέρα, οι ίδιες και οι ίδιοι. Εμείς θα είμαστε και πάλι εκεί για να τους στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Θα είμαστε εκεί για να διατηρήσουμε ζωντανή την επαναστατική μνήμη ενός από τους πολυτιμότερους συντρόφους που είχαμε, του Κυριάκου Ξυμητήρη.

Όσο και να λερώνουν το στόμα τους, για τον Κυριάκο ''μίλησαν'' οι ίδιες του επιλογές και αποφάσεις. Ένας σπάνιος σύντροφος, που θα μείνει για πάντα στην ιστορία του αναρχικού κινήματος και της ένοπλης πάλης, που έζησε ως ενεργό κομμάτι του πολύμορφου αγώνα και ως κομμάτι της διαρκούς εξεγερσιακής κίνησης αντίστασης. Παρών σε κάθε πεδίο του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, έφυγε από τη ζωή επιχειρώντας να εκπληρώσει την δική του εξέγερση, την δική του πολυπόθητη επανάσταση προσδοκώντας κάποιο εκρηκτικό πλήγμα στον κόσμο της εξουσίας.

Η ένοπλη πάλη, αναπόσπαστο κομμάτι του ριζοσπαστικού κινήματος, του πολύμορφου κοινωνικού και ταξικού αγώνα, αμφισβητεί το κρατικό μονοπώλιο στη βία. Είναι ένα κομμάτι της αγωνιστικής παράδοσής που συνδέει το χθες και το σήμερα με το δρόμο προς την εξέγερση και την κοινωνική επανάσταση. Η επαναστατική μνήμη το ίδιο.

Αυτός ο Οκτώβρης θα μείνει για πάντα στην ιστορία καθώς ένα ακόμα άστρο έσβησε νωρίς, καρφώνοντας χιλιάδες μαύρα βέλη στα βάθη της ψυχής μας.

Από την πρώτη Απρίλη και κάθε μέρα διεξαγωγής της δίκης θα είμαστε εκεί, εντός και εκτός της δικαστικής αίθουσας για να σταθούμε αδιαπραγμάτευτα δίπλα στα συντρόφια πολιτικά και ηθικά μέχρι την απελευθέρωση τους. Για να δείξουμε ξανά πως κανείς και καμία τους δεν είναι μόνη/μόνος. Ο σύντροφος Κυριάκος και οι συντρόφισσες/οι που θα δικαστούν σε αυτήν την πολιτική δίκη είναι κάποιοι/κάποιες από εμάς.

Καλούμε και στηρίζουμε:

• σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στο Εφετείο 23/04 στις 8:30 π.μ και 24/04
• την συγκέντρωση αλληλεγγύης Πέμπτη 23/04 στο Υπουργείο Δικαιοσύνης στις 19:00 μ.μ.

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Ταμείο Αλληλεγγύης Φυλακισμένων και Διωκόμενων Αγωνιστ(ρι)ών

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640792/

[Παρασκευή 24/04_Εφετείο Λουκάρεως_9.00] Κάλεσμα αλληλεγγύης ενόψει της απόφασης στη δίκη της υπόθεσης Αμπελοκήπων

Η δικαστική απόφαση για την υπόθεση των Αμπελοκήπων αναμένεται την Παρασκευή 24/04 στο Εφετείο της Λουκάρεως και καλείται συγκέντρωση αλληλεγγύης και στήριξης στα προφυλακισμένα συντρόφια.

Στηρίζουμε την συγκέντρωση αλληλεγγύης την Πέμπτη 23/04 στις 19:00 μ.μ. στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Η εισαγγελική πρόταση των προηγούμενων ημερών, έπραξε το αυτονόητο, αποδεχόμενη πως το κατηγορητήριο για τους 3 κατηγορούμενους της υπόθεσης, Νίκο Ρωμανό, Α.Κ. και Δημήτρη ήταν διάτρητο και αστήριχτο, και πρότεινε την αθώωσής τους. Πρότεινε όμως με περισσότερη ένταση την καταδίκη των αναρχικών Μαριάννας Μανουρά και Δήμητρας Ζαραφέτα, με τον αντιτρομοκρατικό νόμο για το σύνολο των κατηγοριών, εξυπηρετώντας τα αφηγήματα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, που δεν βρέθηκε καν στη δίκη για να τα στηρίηξει.

Οι ακροβασίες που ήταν απαραίτητες για τη στήριξη μιας υποτιθέμενης τρομοκρατικής οργάνωσης - για την οποία δεν προκύπτει από τα στοιχεία ούτε δράση, ούτε στόχος, ούτε διάρκεια - εξυπηρετούν τις κρατικές διαταγές. Αυτές , που στοχοποιούν όποιον-α υπερασπίζεται την αναρχική του/της ταυτότητα, τις φιλικές και συντροφικές σχέσεις, τον ίδιο τον αγώνα, τα επαναστατικά προτάγματα, αλλά ουσιαστικά, τη μνήμη του αναρχικού συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη.

Στεκόμαστε δίπλα στις συντρόφισσες και στους συντρόφους μας και θα παραμείνουμε αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό τους μέχρι την απελευθέρωσή τους.

Ακολουθεί το κείμενο του αρχικού καλέσματος:

Στις 31 Οκτωβρίου 2024 σκοτώνεται ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης, μετά από έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, στη διάρκεια επεξεργασίας εκρηκτικής ύλης, χαράσσοντας για πάντα την 31 Οκτώβρη σαν μια ημερομηνία που κουβαλάει πέρα απο ανείπωτη θλίψη, το πείσμα της μνήμης ενάντια στη λήθη, την ίδια την υπόσχεση για συνέχιση του αγώνα. Από την ίδια έκρηξη, η αναρχική συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, που βρίσκεται στο διαμέρισμα την ώρα της έκρηξης, μεταφέρεται στο νοσοκομείο Ευαγγελισμός με πολλαπλά τραύματα, κρατείται και προφυλακίζεται μια μερα μετα το χειρουργείο στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, όπου και της στερείται μεχρι σημερα η, αναγκαία για την ανάρρωση της, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Ακολουθεί το γνωστό «κυνήγι μαγισσών» και η προσπάθεια διαμόρφωσης εντυπώσεων από τις συντεταγμένες κρατικές δυνάμεις και τα ΜΜΕ έτσι ώστε να χτιστεί το γνωστό αφήγημα της τρομοκρατίας. Τα συστατικά της συνταγής για την επιστράτευση του αντιτρομοκρατικού νομου 187Α είναι γνωστά. Τα "αδιάσειστα" στοιχεία της κρατικής αντιτρομοκρατικής προπαγάνδας, αναζητούνται ανάμεσα σε γνωστούς και οικείους, ανάμεσα σε όποιον μπορεί να είχε κάποια σχέση με το διαμέρισμα που βαφτίζεται γιάφκα. Απέναντι σε όποιον θα αντληθεί από μια συγκεκριμένη δεξαμενή υπόπτων και, είτε θα υπερασπιστεί τη συντροφική/κοινωνική του σχέση, είτε δε θα απαρνηθεί την αναρχική του ταυτότητα και δράση.

Σε αυτό τα πλαίσιο συλλαμβάνονται και προφυλακίζονται η αναρχική συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα και ο σύντροφος Δημήτρης με μόνη σύνδεση τη σχέση τους με το διαμέρισμα στο οποίο έγινε η έκρηξη. Μερικές εβδομάδες αργότερα ακολουθούν οι συλλήψεις και οι προφυλακίσεις του συντρόφου Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ με το πενιχρό στοιχείο του αποτυπώματος σε μία σακκούλα, ένα κινητό αντικείμενο με πολλα ακόμα αποτυπώματα πάνω του, από τα οποία θα ξεχωριστούν εκείνα των ανθρώπων με χρόνια αγώνων στις πλάτες τους. Χώρις ουσιαστικά στοιχεία αλλά με συστηματικές μεθοδεύσεις, από μια έκρηξη σε ένα διαμέρισμα με την παρουσία δύο ατόμων, οδηγούμαστε στο σενάριο όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει μία «άγνωστη οργάνωση», της οποίας τα μέλη είναι "άγνωστα και μη" και η οποία δεν έχει «αρχή, μέση ή τέλος». Ο 187Α, ένας νόμος με επιτηδευμένες ασάφειες, αναδεικνυεται για ακόμα μια φορά ως ένα ισχυρό όπλο στη φαρέτρα της κρατικής καταστολής που προσπαθεί επίμονα να στοχοποιήσει, να διώξει, να φυλακίσει αγωνιστές. Είναι το εργαλείο, εκείνο, της κυριαρχίας, το οποίο για πάνω από 20 χρόνια στρέφεται εναντίον των πιο ριζοσπαστικών κομματιών της κοινωνίας. Ένα εργαλείο το οποίο η κυριαρχία χρησιμοποιεί και αξιοποιεί όλο και πιο συχνά, βαφτίζοντας αγωνιζόμενους ανθρώπους ως «τρομοκράτες» και αναβαθμίζοντας το εκάστοτε κατηγορητήριο κατά το δοκούν.

Ο σύντροφος Κυριάκος και η συντρόφισσα φωτογραφίζονται ως επικίνδυνοι για τη δημόσια τάξη αναρχικοί. Παρότι η συντρόφισσα Μαριάννα, από την πρώτη στιγμή, από το κρεβάτι ακόμα του Ευαγγελισμού, (επάνω στο οποίο δε δίστασαν να πραγματοποιήσουν προανακριτική διαδικασία οι διώκτες της, γεγονός που συνιστά βασανισμό), κατέστησε ξεκάθαρο προς τους κατοίκους της πολυκατοικίας που υπέστη σοβαρές ζημιές από την έκρηξη, πως δε θα μπορούσε να έχει παρθεί ποτέ αμελητί αυτή η απόφαση. Στην αναρχική αντίληψη και πρακτική, η εκμηδενιση των παραπλευρων απωλειών είναι υψίστης σημασίας.

Τον Κυριάκο και τη Μαριάννα τους γνωρίσαμε μέσα στους αγώνες του αναρχικού και ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος. Σε αυτούς τους αγώνες που στρέφονται ενάντια στους δυνάστες αυτού του κόσμου και ξεδιπλώνονται στα εργοστάσια των φονικών 8ώρων, στις πλατείες για το έγκλημα των Τεμπών, στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, στις φτωχογειτονιές, στις μητροπόλεις. Απέναντι στα διεθνή αφεντικά που αιματοκυλούν τη γη, στα πολεμικά μέτωπα σε Ιράν, Παλαιστίνη, Λίβανο, Ουκρανία, που εκμηδενίζουν την αξία της ανθρώπινης ζωής, όχι από ατύχημα αλλά προσχεδιασμένα, οικοδομώντας την κυριαρχία τους μέσα στους αιώνες πάνω στην εκμετάλλευση και τη βία απέναντι στην κοινωνική βάση.

Η επιλογή της κοινωνικής και ταξικής αντιβίας που αμφισβητεί έμπρακτα την αστική νομιμότητα και το κρατικό μονοπώλιο της βίας, προσανατολισμένη προς μια επαναστατική κατεύθυνση, αποτελεί διαχρονικά κομμάτι των αγώνων των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων και ως τέτοιο θα την υπερασπιστούμε. Είναι η απόφαση της επιστροφής μιας ελάχιστης βίας στους γδάρτες των ζωών και των ονείρων μας, σε μια κατεύθυνση επαναστατική, αυτό που οπλίζει το χέρι των αγωνιστών-ριών και προσβλέπει στην οικοδομηση ενός κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Για αυτούς τους λόγους αγωνιστές σαν τον Κυριάκο, αναλαμβάνουν το ρίσκο τέτοιων ενεργειών, με το χαμόγελο χαραγμένο στα χείλη τους. Με την ψυχή τους οπλισμένη σαν τα χέρια τους, τόσο με την ομορφιά που η μεγάλη τους καρδιά και φαντασία χωράει, όσο και με τη συνείδηση, τις αξίες, το πολιτικό όραμα για μια άλλη κοινωνία. Ακόμα και αν αυτό μπορεί να στοιχίσει, πέρα από την ελευθερία τους, την ίδια τους τη ζωή. Γιατί αναγνωρίζουν αυτή την επιλογή, σαν ένα τρόπο να νικήσει η ζωή, απέναντι στο θάνατο που κράτος κεφάλαιο πατριαρχια σκορπανε.

Την 1η Απρίλη, και έχοντας περάσει 1,5 χρόνο προφυλακισμένα ξεκινάει η δίκη των συντροφιών, όπου και αναμένουμε να τα δούμε ξανά, δυνατά να τα ακούσουμε. Να τα πάρουμε πίσω. Το σύστημα δικαιοσύνης που θα δικάσει τα συντρόφια μας, όσο και αν θέλει να πλασάρεται σαν τυφλό, αντικειμενικό, μη προκατειλημμένο, δεν αποτελεί τίποτε άλλο από ένα λάστιχο που πότε τραβιέται από την μια για να τιμωρήσει παραδειγματικά όποιον τολμάει να διεκδικεί την αξιοπρέπεια του, και πότε από την άλλη για να δικαιολογήσει τις πιο ειδεχθείς μορφές καταπίεσης. Η αναρχική ταυτότητα, η φιλική σχέση, ένα αποτύπωμα, βαφτίζονται αδιάσειστα στοιχεία, επιστρατεύονται από το κράτος στην απόπειρά του αφενός να στοιχειοθετήσει την εκδικητική του τιμωρία για τη μη συμμόρφωση στις επιταγές του ίδιου και των συμφερόντων του κεφαλαίου που υπηρετεί, και αφετέρου στον εκφοβισμό του κόσμου του αγώνα, θέτοντας την απειλή του εγκλεισμού να πλανάται πάνω από κάθε ριζοσπαστική επιλογή και στάση.

Βρισκόμαστε παράλληλα εδώ για να υπερασπιστούμε την ίδια τη μνήμη και τις επιλογές του συντρόφου Κυριάκου και καθένα που επιλέγει το δίκαιο της αντεπίθεσης, την πολυμορφια της αντιβίας, τις επιλογές της ένοπλης αναμέτρησης με το θάνατο που κράτος και κεφάλαιο σκορπάνε καθημερινά.

Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που μας επιφυλάσσει η εξουσία, στη πραγματικότητα των πολέμων, της αδικίας, της επιβαλλόμενης υποταγής, του φόβου, της τσακισμένης καθημερινότητας, και τόσων άλλων, τα δικά μας προτάγματα είναι η αδιαμεσολάβητη δράση, η κοινωνική ταξική αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη. Η ρήξη με τον ασφυκτικό κόσμο της εξουσίας, ντόπιων και διεθνών αφεντικών,που μας προετοιμάζει να γίνουμε μάζα για τα κανόνια τους, αναλώσιμες στα εργασιακά τους κάτεργα, σκυμμένοι και πειθήνιοι ακόμα και όταν μας αδικούν και μας δολοφονούν. Γιατί η αντίσταση στη βαρβαρότητα δεν μπορεί να συντριβεί. Έχει την δική της ροή και αυταξία. Όσο υπάρχει αδικία, θα υπάρχουν αυτοί και αυτές που θα τη πολεμούν, που θα τολμούν να δράσουν και να ονειρευτούν.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΞΥΜΗΤΗΡΗΣ ΠΑΡΩΝ

ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

Αναρχικό στέκι Υπόκεντρο

Αραχώβης 42

ypokentro.espivblogs.net

ypokexentro@esexpiv.net

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640794/

Παρασκευή 24 Απριλίου, 10:30, Εφετείο Λουκάρεως|Λευτερία στα προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Παρασκευή 24 Απριλίου, 10:30, Εφετείο Λουκάρεως|Λευτερία στα προφυλακισμένα συντρόφια για την υπόθεση των Αμπελοκήπων|Ημέρα απόφασης

Κάθε Οκτώβρης και ένα δάκρυ, μια ανάσα, μια υπόσχεση

Μεσημέρι στις 31 Οκτώβρη 2024 έπειτα από έκρηξη σε διαμέρισμα στην οδό Αρκαδίας στους Αμπελόκηπους πέφτει μαχόμενος στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο, ο αναρχικός ένοπλος αγωνιστής Κυριάκος Ξυμητήρης. Στο διαμέρισμα βρίσκεται βαρύτατα τραυματισμένη η συντρόφισσα Μαριάννα Μανουρά, η οποία οδηγείται στο νοσοκομείο φρουρούμενη και εν τέλει κατηγορούμενη με πληθώρα κακουργημάτων, με βάση τον 187Α (αντιτρομοκρατικός νόμος). Τις επόμενες μέρες ο Δημήτρης παρουσιάζεται οικειοθελώς στη ΓΑΔΑ και συλλαμβάνεται, με μόνη εμπλοκή του την κατοχή κλειδιών του νοικιασμένου διαμερίσματος στους Αμπελόκηπους, που βαφτίστηκε από την αντιτρομοκρατική ως γιάφκα. Σε ένα έντονα φορτισμένο κλίμα τρομοκρατίας που εξυφάνθηκε από μπάτσους, ΜΜΕ, υπουργεία, η συντρόφισσα Δήμητρα Ζαραφέτα καθίσταται καταζητούμενη, με βάση τα σενάρια για την εμπλοκή της στην υπόθεση και συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο, αμέσως μετά την επιστροφή στην Ελλάδα, καθώς διέμενε μόνιμα στο εξωτερικό. Η συντρόφισσα Δήμητρα και ο Δημήτρης προφυλακίζονται, με την αστυνομία να δημοσιεύει τις φωτογραφίες τους, όπως και της συντρόφισσας Μαριάννας, ως οι συλληφθείσες τρομοκράτισσες. Το επόμενο διάστημα με πρόφαση ένα αποτύπωμα σε μία σακούλα προφυλακίζονται ο σύντροφος Νίκος Ρωμανός και ο Α.Κ..

Κυριάκος Ξυμητήρης πάντα παρών στους αγώνες για την κοινωνική επανάσταση

Ο κόσμος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, που πετά ανθρώπους στο περιθώριο, ο κόσμος των πολέμων και των γενοκτονιών, της λεηλασίας της φύσης, δεν διορθώνεται, αλλά μονάχα καταστρέφεται, για να χτιστεί ένας ανεξούσιος κόσμος ελευθερίας και ισότητας. Και αυτό το πίστευε βαθύτατα ο σύντροφος Κυριάκος, αγωνιζόμενος σε κάθε μετερίζι αγώνα με Φαντασία-Αισιοδοξία- Ρίσκο όπως έλεγε, για την κοινωνική ανατροπή, για την απελευθέρωση. Από τις συνελεύσεις, τις αφισοκολλήσεις, τα κείμενα, τις πορείες, στις συγκρούσεις, μέχρι τον ένοπλο αγώνα, έβαλε το δικό του στίγμα σε κάθε στιγμή. Με πνεύμα μεγάλης συντροφικότητας, αλληλεγγύης, συνδιαμόρφωσης και ενότητας, προώθησε τόσο τα περιεχόμενα των αγώνων όσο και την πρακτική τους αποτύπωση στη δράση. Ένας σύντροφος που αγωνίστηκε ενάντια στον εξευγενισμό των Εξαρχείων, ενάντια στον φασισμό και πατριωτισμό, ενάντια στην πατριαρχία και κάθε είδους διαχωρισμό, ενάντια στα κράτη και κάθε εξουσία, ενάντια στις κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες, τόσο εντός όσο και εκτός ελλαδικού χώρου. Δείχνοντας αλληλεγγύη σε κρατούμενους, μετανάστριες, με συνέπεια πήρε θέση στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο με την πλευρά των από τα κάτω, δίνοντας στο τέλος και την ίδια του τη ζωή. Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης περνά στην ιστορία των αγωνιστών εκείνων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στον αγώνα, που αρνήθηκαν να συμβιβαστούν σε μια ήσυχη εξατομικευμένη ζωή, που δεν υποτάχθηκαν στα κελεύσματα των κρατικών γλωσσών, που ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην υπεροπλία του κράτους και των αφεντικών.

Τα κράτη και τα αφεντικά διακηρύσσουν σε κάθε τόνο την παντοδυναμία τους, προκειμένου να διατηρήσουν το υπάρχον και στοχεύοντας στην αναπαραγωγή του, μέσω της κοινωνικής ειρήνης. Μιας ειρήνης όμως που περνά μέσα από την ισοπέδωση κοινωνικών κομματιών, των από τα κάτω. Ενός κόσμου όπου δολοφονεί στα σύνορα, στα ΑΤ, στα τρένα, στους δρόμους, κάθε τι που δεν μπορεί να ενσωματώσει, που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει για τη διατήρηση του status quo, που χαλάει την κανονικότητά του. Απέναντι στην ολοένα και εντεινόμενη καταστολή, στους πολέμους, στην επιτήρηση, ο πολύμορφος αγώνας και η πολιτική αντιβία, η επίθεση εναντίον κάθε εξουσίας, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταξικής αυτοάμυνας και επίθεσης. Ο αγώνας για την κοινωνική επανάσταση περνά μέσα από την αυτόβουλη συνειδητή ανάληψη δράσης από τους από τα κάτω, στον ορίζοντα της απελευθέρωσης. Αυτοί που κατέχουν τα μέσα παραγωγής και ελέγχουν τα κέντρα λήψης αποφάσεων για τις ζωές μας, δεν θα παραδώσουν οικειοθελώς την εξουσία τους, αλλά θα ανατραπούν μέσα στις φλόγες της καταστροφής τους. Τα ίδια τα εκμεταλλευόμενα και καταπιεζόμενα είναι αυτά που πιάνοντας το νήμα των αγώνων του παρελθόντος, θα καταστρέψουν τον σάπιο αυτόν κόσμο, μέσα από την ένοπλη αντιπαράθεση με το κράτος και το κεφάλαιο.

Ο δρόμος προς την κοινωνική επανάσταση, είναι δύσβατος αλλά παραμένει εκεί για να τον βαδίσουμε. Σε αυτό το μονοπάτι συναντάμε συντρόφια, χτίζουμε δεσμούς, αγωνιζόμαστε μαζί είτε και παράλληλα. Σε αυτή τη διαδρομή πολλές φορές θα δούμε συντρόφια μας έγκλειστα στις φυλακές, θα δούμε συντρόφια μας να χάνουν τη ζωή τους, θα ακούσουμε τις ιστορίες όσων αγωνίστηκαν πριν από εμάς. Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης όλων αυτών αποτελεί κομμάτι και του δικού μας περάσματος από αυτό το μονοπάτι. Κάθε αγωνίστρια, αγωνιστής που έπεσε στον κοινωνικό και ταξικό πόλεμο, αποτελεί σημείο έμπνευσης, αλλά και ζωντανό τμήμα και του δικού μας αγώνα. Η διαφύλαξη της μνήμης τους, ο τρόπος που αγωνίστηκαν και στάθηκαν στο κοινωνικό-πολιτικό γίγνεσθαι, είναι σημεία που προωθούν και ενδυναμώνουν και τη δικιά μας σκέψη και δράση. Χωρίς λογικές ηρωοποίησης είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να θυμόμαστε τους ανθρώπους του αγώνα. Τους ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους για την κοινωνική απελευθέρωση, που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι για να έρθει πιο κοντά η κοινωνική επανάσταση, για να μείνει ανοικτή η επαναστατική προοπτική. Ο σύντροφος Κυριάκος Ξυμητήρης θα μας συντροφεύει στους δρόμους της φωτιάς.

Αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό των προφυλακισμένων συντροφιών για την υπόθεση των Αμπελοκήπων

Για μια ακόμη φορά το κράτος εκδικητικά προφυλακίζει 5 αγωνιστές για την υπόθεση των Αμπελοκήπων με βάση μια δικογραφία, που βασίστηκε στα σενάρια της αντιτρομοκρατικής, χτίζοντας ένα κατηγορητήριο περί τρομοκρατικής οργάνωσης. Έκτοτε βιώνουν τις απάνθρωπες συνθήκες εγκλεισμού, όπως και το σύνολο των κρατουμένων. Σε φυλακές με τεράστιο πρόβλημα υπερπληθυσμού, έλλειψης επαρκούς πρόσβασης σε βασική ιατρική μέριμνα και άθλιων υγειονομικών συνθηκών. Μια πάγια διαμορφωμένη κατάσταση που έχει οδηγήσει σε θανάτους εντός των κελιών. Η εκδικητική στάση του κράτους απέναντι στα συντρόφια τονίστηκε ακόμα περισσότερο με τη μεταφορά της συντρόφισσας Μαριάννας στις φυλακές Κορυδαλλού μία μέρα μετά το 2ο χειρουργείο της και την αντιμετώπιση που έλαβε η συντρόφισσα Δήμητρα όταν εμφάνισε προβλήματα υγείας. Η σύλληψή τους, η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους, η ίδια η προφυλάκιση και ο κίνδυνος με βάση το κατηγορητήριο να φυλακιστούν για πολλά χρόνια αποτελεί ένα μικρό δείγμα του πως το κράτος στοχοποιεί αναρχικά συντρόφια. Η πολιτική ταυτότητα, οι φιλικές και προσωπικές σχέσεις, η στάση στους αγώνες είναι αρκετά για να βρεθούν εντός των τειχών, προκειμένου να απλωθεί ένα κλίμα φόβου που στοχεύουν να αποτρέψει την κοινωνική ανυπακοή.

Την Τετάρτη 1 Απριλίου , στο Β' τριμελές εφετείο κακουργημάτων στην Λουκάρεως (4ος όροφος αίθουσα Δ100Γ), ξεκίνησε η δίκη για τα προφυλακισμένα συντρόφια που διώκονται για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους.Την Παρασκευή 24 Απριλίου, συνεχίζεται η δίκη .Την Ένα δικαστήριο που με βάση την αυστηροποίηση του ποινικού κώδικα και κώδικα ποινικής δικονομίας κάνει πιο πιθανή την επέκταση του εγκλεισμού τους. Η δικαιοσύνη επιτελεί πολύ καλά το ρόλο της, ο οποίος είναι να καταστέλλει τις κοινωνικές αντιστάσεις από τη μία και να συγκαλύπτει τους από τα πάνω από την άλλη. Κάθε φτωχοδιάβολος με μια «αξιόποινη πράξη» βρίσκεται στη φυλακή, ενώ οι υπεύθυνοι για την καταστροφή χιλιάδων ζωών βρίσκονται στο απυρόβλητο. Δεν θα μπορούσε φυσικά να συμβαίνει κάτι διαφορετικό, η δικαστική εξουσία υπακούει και εφαρμόζει τους νόμους που επιβάλλονται για την αναπαραγωγή του κόσμου που ζούμε, πάντα προστατεύοντας όσους έχουν δύναμη και εξουσία. Έτσι την ίδια ώρα που οι μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου ή αυτοί που κλέβουν τον κοινωνικό πλούτο γιορτάζουν τα προνόμιά τους, πατώντας πάνω στα σώματα των από τα κάτω, άνθρωποι φυλακίζονται για απαλλοτρίωση βασικών αγαθών, σπίτια πλειστηριάζονται, κοινωνικά κομμάτια μένουν χωρίς τα επαρκή για την επιβίωσή τους. Απέναντι στην κοινωνική αντίσταση χτίζουν ένα νομικό πλαίσιο τέτοιο που διευκολύνει τις φυλακίσεις και έναν αντιτρομοκρατικό νόμο τον 187Α, ο οποίος σε οδηγεί για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα στη φυλακή. Ακόμα και όταν οι κρατούμενες από τον 187Α αποφυλακιστούν, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμα είδος ομηρίας, αυτόν της οικονομικής αφαίμαξης. Μέσω της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες το κράτος ελέγχει κάθε οικονομική δραστηριότητα του ατόμου, όπως τραπεζικούς λογαριασμούς και τη δυνατότητα ανοίγματος νέων, κατάσχει κάθε περιουσιακό τους στοιχείο, με προφανείς τις επιπτώσεις στην επιβίωσή τους εκτός των κελιών (όπως στην περίπτωση της συντρόφισσας Πόλα Ρούπα). Σε αυτό το ασφυκτικό δικαστικό και κατασταλτικό πλαίσιο η υλική, πολιτική και ηθική υπεράσπιση των συντροφιών μας, αλλά και η πυρηνική αξιακή θέση αλληλεγγύης με τα έγκλειστα του κοινωνικού και ταξικού πολέμου, είναι αναγκαία. Δεν θα αφήσουμε τα συντρόφια μας βορά στις ορέξεις του κράτους, θα σταθούμε δίπλα τους τόσο στον αγώνα για την απελευθέρωσή τους, όσο και μετά από αυτή. Μέχρι την καταστροφή κάθε κελιού, κάθε κλουβιού, μέχρι να ζούμε όλα με όρους ισοτιμίας, αλληλεγγύης και αμοιβαιότητας.

Απέναντι στην προσπάθεια κράτους και αφεντικών να απονοηματοδοτήσουν τους αγώνες μας. Να απλώσουν την προπαγάνδα που θέτει την αναρχική δράση, τον ένοπλο αγώνα και την πολυμορφία ως κάτι αντικοινωνικό και κατάλοιπο της ιστορίας που τελείωσε, να δυναμώσουμε ακόμα πιο πολύ τους αγώνες μας. Να σταθούμε η μια δίπλα στο άλλο, κρατώντας τη μνήμη του συντρόφου Κυριάκου Ξυμητήρη ζωντανή, μη ξεχνώντας τα προφυλακισμένα συντρόφια Μαριάννα Μανουρά, Δήμητρα Ζαραφέτα, Νίκο Ρωμανό και τον Δημήτρη, τον Α.Κ.. Με πίστη στην επαναστατική Υπόθεση να αγωνιστούμε για την καταστροφή του κόσμου της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, μέχρι την Αναρχία.

Κυριάκος Ξυμητήρης ένας από εμάς… Σύντροφος για πάντα στους δρόμους της φωτιάς!

Δύναμη και αλληλεγγύη στα προφυλακισμένα συντρόφια της υπόθεσης των Αμπελοκήπων.

Η δικαιοσύνη είναι ταξική μπουρλότο και φωτιά σε κάθε φυλακή.

Αναρχική συλλογικότητα Αcte

acte@riseup.exnet/acte.espivblogs.net

πηγή : https://athens.indymedia.org/post/1640820/