Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026 στις 11.00
Προσυγκέντρωση για την πανεκπαιδευτική πορεία
[ΒΟΛΟΣ] ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ // ΠΕΜΠΤΗ 26.02, 12:00 ΘΟΛΟΣ __ (Προσυγκέντρωση 11:00 Κατάληψη Ματσάγγου)
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
Τρία χρόνια συμπληρώνονται από την στιγμή που αποτυπώθηκε με τον πιο εμφανή τρόπο η θανατοπολιτική του κράτους και του κεφαλαίου ενάντια στις ζωές μας. Μία ακόμη βίαια σκηνή αυτού του ακήρυχτου πολέμου εκτυλίχθηκε στις ράγες των Τεμπών, όπου η μετωπική σύγκρουση δύο αμαξοστοιχιών άφησε πίσω της 57 θύματα. Το έγκλημα αυτό αποτελεί μία ακόμη εκδήλωση της βαρβαρότητας και της δομικής βίας ενάντια στην τάξη μας. Μια βία που γεννάται από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο με μοναδικό σκοπό το κέρδος - την ουσία και την κινητήριο δύναμη του καπιταλισμού. Το έγκλημα στα Τέμπη έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο της ταξικής υποτίμησης, συνθέτοντας μαζί με τους εκατοντάδες νεκρούς εργάτες στα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς (όπως η πρόσφατη εργοδοτική δολοφονία στη Βιολάντα) και τα χιλιάδες σώματα των μεταναστ(ρι)ών στον βυθό και στις ακτές του Αιγαίου, το ενιαίο πρόσωπο της σύγχρονης βαρβαρότητας.
Οι αιτίες του εγκλήματος εντοπίζονται στη χρόνια απαξίωση, την απορρύθμιση και την τελική ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών αγαθών. Μία διαδικασία που για τον ΟΣΕ σήμανε το ξεπούλημά του έναντι εξευτελιστικού τιμήματος στην ιταλική Ferrovie, με τη συνυπογραφή όλων των αστικών κυβερνήσεων. Οι διαλυμένες υποδομές και οι ανύπαρκτοι μηχανισμοί ασφαλείας αποτελούν την πιο τρανή απόδειξη ότι η επιδίωξη του μέγιστου κέρδους εντός των υπαρχουσών παραγωγικών σχέσεων σημαίνει νομοτελειακά την εξαθλίωση και την υποτίμηση των ζωών της τάξης μας. Η απόπειρα του κράτους, της Hellenic Train και του μιντιακού εσμού να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους, οχυρωμένοι πίσω από το αφήγημα του "ανθρώπινου λάθους", αποδομήθηκε ακαριαία από την ίδια την πραγματικότητα. Η πλήρης κατάρρευση των συστημάτων ασφαλείας και η εγκληματική εγκατάλειψη του δικτύου δημιούργησαν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, για τον οποίο οι εργαζόμενοι του ΟΣΕ είχαν προειδοποιήσει επανειλημμένα με κάθε τρόπο. Το κύμα κοινωνικο-ταξικής συσσωρευμένης οργής που ακολούθησε ήταν η απάντηση σε ένα σύστημα που καθιστά τις ζωές μας αναλώσιμες, διαπερνώντας κάθε πτυχή της καθημερινότητάς μας.
Στο διάστημα που μεσολάβησε, η κυρίαρχη τάση επιχείρησε να εγκλωβίσει την ανάλυση αυτής της δολοφονίας στα στενά όρια της "διαφθοράς" και της "αδιαφάνειας". Η θεώρηση αυτή ανάγει τα αίτια του εγκλήματος σε μια απλή θεσμική δυσλειτουργία, προκρίνοντας αντίστοιχα ως μοναδική οδό αποκατάστασης τη διαδικασία της "κάθαρσης" μέσω της αστικής δικαιοσύνης. Αυτή η περιοριστική στόχευση λειτούργησε εκτονωτικά για την κοινωνική οργή, εγκλωβίζοντας το κίνημα σε ανώδυνες οδούς θεσμικής διαχείρισης και εμποδίζοντας τη ριζοσπαστικοποίηση των αιτημάτων του. Στην πραγματικότητα, καμία εναλλαγή κυβερνήσεων και κανένας δικαστικός μηχανισμός δεν δύναται να μετασχηματίσει δομικά τον κόσμο. Η δικαίωση αποδίδεται αποκλειστικά από τη συλλογική δύναμη και την οργάνωση της τάξης μας. Δηλαδή μέσα από την δράση του υποκειμένου που υφίσταται την παρατεταμένη και συστηματική εκμετάλλευση. Οι 57 νεκροί των Τεμπών αναδεικνύουν την αναγκαιότητα για την ρήξη και την σύγκρουση με τους δυνάστες των ζωών μας μέχρι την κοινωνική επανάσταση. Μόνο η ριζική ανατροπή του κόσμου του κεφαλαίου και του κράτους μπορεί να θέσει τέλος στη δομική βαρβαρότητα, ανοίγοντας τον δρόμο για μια κοινωνία βασισμένη στις ανθρώπινες ανάγκες.
ΚΑΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ
ΟΙ ΖΩΕΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ
Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/-τριών Βόλου