Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026 στις 19.00
Καφενείο οικονομικής ενισχ. έμπρακτη αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστ(ρι)ες
Καφενείο οικονομικής ενίσχυσης για την έμπρακτη αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστ(ρι)ες - Τετάρτη 04/02 | Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών
Κάθε φορά που καταφθάνει μια καραβιά στη χώρα, κάποιοι από τους ναυαγούς, σε μια fast track προανακριτική διαδικασία υποδεικνύονται ως "διακινητές". Συνήθως 2-3 ανά καραβιά. Μιας και η κύρια πύλη εισόδου πλέον είναι η Κρήτη, όταν μια καραβιά φτάνει Γαύδο ή στα Χανιά, μεταφέρεται και διαμένει κάτω από άθλιες συνθήκες στο πρώην εκθεσιακό κέντρο, νυν άτυπο χώρο κράτησης της Αγυιάς. Μετά γίνεται η επιλογή των "διακινητών" με τη μέθοδο του ανεμιστήρα, οι οποίοι και στέλνονται στα κρατητήρια του ΑΤ Χανίων ή/και σε κάποια φυλακή στην υπόλοιπη χώρα μέχρι την ημερομηνία της δίκης.
Η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων και των μεταναστών που δικάζονται ως διακινητές, καταδικάζονται με ποινές μαμούθ δεκάδων κι εκατοντάδων χρόνων, χωρίς να προκύπτει από μεριάς τους οποιαδήποτε κερδοσκοπία, μέσα από fast track διαδικασίες σε δίκες-παρωδία,. Έπειτα στέλνονται πίσω στα κρατητήρια του ΑΤ Χανίων μέχρι να μεταχθούν στη φυλακή από όπου ήρθαν ζώντας σε άθλιες συνθήκες, με ελλιπή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η παραμονή τους στο αστυνομικό τμήμα εδώ μπορεί να διαρκέσει και εβδομάδες. Στις ελληνικές φυλακές βρίσκονται εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες κατηγορούμενοι ή καταδικασμένοι ως διακινητές. Ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς είναι Σουδανοί πρόσφυγες, οι οποίοι σε όλη την Ελλάδα ξεπερνούν τα 300 άτομα (Ιανουάριος 2026 -327). Στις φυλακές Αγυιάς βρίσκονται 140.
Γιατί και πώς όμως οι μετανάστες κατηγορούνται ως διακινητές; Είναι αυτοί οι υπεύθυνοι των κυκλωμάτων διακίνησης; Η πολιτική των κλειστών συνόρων και η Ευρώπη-φρούριο, αρχικά, είναι αυτή που δημιουργεί αυτά τα μαφιόζικα κυκλώματα, τα οποία βασανίζουν, κυνηγούν κι εκμεταλλεύονται πρόσφυγες και μετανάστ(ρι)ες στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από το ζοφερό παρόν και μέλλον που τους επιφυλάσσουν οι χώρες καταγωγής τους. Οι διακινητές, οι οποίοι αποκομίζουν εκατομμύρια για μια διαδρομή θανάτου, δεν έχουν κανένα λόγο να μεταβούν στα σαπιοκάραβα και να οδηγηθούν στην ελληνική κόλαση. Αυτό δεν το λέει η κοινή λογική μόνο, αλλά το ψελλίζουν και επίσημα χείλη.
Οι συλλήψεις των υποτιθέμενων διακινητών γίνονται στον σωρό, με γελοίες δικαιολογίες, όπως ότι κάποιος έπιασε το τιμόνι, κάποιος άλλος κάλεσε για βοήθεια όταν η βάρκα έμπαζε νερά κ.ά. Στην πραγματικότητα δηλαδή δεν κατηγορούνται όσοι στελεχώνουν τα μαφιόζικα κυκλώματα, αλλά όσοι βοήθησαν να μη βουλιάξει η βάρκα. Είναι ενδεικτικό ότι στις καταθέσεις των μεταναστών κατά την ανακριτική διαδικασία, η ερώτηση δεν είναι ποιος είναι ο διακινητής, αλλά ποιος οδηγούσε. Έχει παρατηρηθεί, τουλάχιστον όσον αφορά τις καραβιές που φτάνουν στην Κρήτη, ότι διακινητές συνήθως βαφτίζονται όσοι η εθνικότητά τους μειοψηφεί ανά διαδρομή, και ιδιαίτερα Σουδανοί έφηβοι.
Οι παραπάνω πρακτικές αποτυπώνονται ξεκάθαρα και στις μαρτυρίες ανθρώπων που σήμερα διώκονται ή έχουν ήδη καταδικαστεί ως «διακινητές»:
Ο Franco, πατέρας τριών ανήλικων παιδιών, περιγράφει πως αφού κατέβαλε χρήματα για τo ταξίδι του από το Τομπρούκ στην Ελλάδα, αποχωρίστηκε βίαια από τα παιδιά του στη Λιβύη και κρατήθηκε επί έναν μήνα σε απομόνωση από στρατιωτικές δυνάμεις, χωρίς καμία ενημέρωση για την τύχη τους. Μετά την αποφυλάκισή του, μεταφέρθηκε σε παραθαλάσσιο σημείο, όπου, παρουσία ενόπλων, εξαναγκάστηκε με την απειλή όπλου να οδηγήσει μικρό σκάφος με δεκάδες ανθρώπους, χωρίς καμία εμπειρία πλοήγησης. Στα ανοιχτά, οι ένοπλοι εγκατέλειψαν το σκάφος, αφού προηγουμένως τον απείλησαν ότι οποιαδήποτε προσπάθεια επιστροφής θα είχε θανατηφόρες συνέπειες.
Αντίστοιχα, ο Ibrahim, 20 ετών, κρατήθηκε για εβδομάδες σε απομόνωση στη Λιβύη από στρατιωτικές δυνάμεις και στη συνέχεια παραδόθηκε σε διακινητές. Εκεί εξαναγκάστηκε, υπό συνεχή απειλή κατά της ζωής του, να μάθει να οδηγεί πλεούμενο. Στο Τομπρούκ της Λιβύης, στην ακτή, οδηγήθηκε στη βάρκα υπό την απειλή όπλου και τέθηκε υπό τη φρούρηση ενόπλων, οδηγώντας το σκάφος ακολουθώντας οδηγίες άλλου μετανάστη. Όπως και στην περίπτωση του Franco, οι ένοπλοι αποχώρησαν στα ανοιχτά, αφού πρώτα τον απείλησαν ρητά ότι αν επιστρέψει θα τον σκοτώσουν.
Στην πραγματικότητα, οι διώξεις των προσφύγων και των μεταναστών ως "διακινητές" εξυπηρετούν πολλούς σκοπούς. Από τη μια στοχεύουν στο ίδιο το υποκείμενο, γνωστοποιούν στους μελλοντικούς μετανάστες ότι η ζωή τους θα είναι κόλαση στην Ελλάδα κι ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να βρεθεί διωκόμενος ως διακινητής. Από την άλλη στοχεύουν στην λεγόμενη "κοινή γνώμη" προσπαθώντας να μας πείσουν αφενός ότι "χτυπάνε" τα δίκτυα των διακινητών μέσω των συλλήψεων στο σωρό που κάνουν, κι αφετέρου ενισχύουν το ακροδεξιό αφήγημα περί "οργανωμένης εισβολής" μεταναστ(ρι)ών στη χώρα, αφού τα κυκλώματα διακινητών ταξιδεύουν κι αυτά στη χώρα μας.
Το τελευταίο διάστημα, ως Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών, από κοινού με την κατάληψη Rosa Nera και σε συνεργασία με τις ομάδες 50outofmany και Mataris Sudan Solidarity Comittee από την Αθήνα στηρίζουμε όσο μπορούμε τα ταξικά μας αδέρφια, τους/τις μετανάστ(ρι)ες και τους πρόσφυγες πολιτικά, αλλά και έμπρακτα. Προσπαθούμε να παρακολουθούμε και να δώσουμε ορατότητα στις δίκες των φερόμενων ως διακινητών, επισκεπτόμαστε στις φυλακές και στα κρατητήρια πρόσφυγες και μετανάστες κατηγορούμενους ή καταδικασμένους για τον ίδιο λόγο, διανείμουμε τα απαραίτητα είδη πρώτης ανάγκης όπου μας ζητηθεί. Επειδή η προσπάθεια αυτή είναι πολυέξοδη, αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα ταμείο για τα έξοδα αυτού του αγώνα. Κατά κύριο λόγο για τα αγαθά που έχουν ανάγκη οι κρατούμενοι, αλλά και για συμπληρωματικά έξοδα όπως τυχόν εισιτήρια μετακίνησης μαρτύρων για τις δίκες.
/// Ανοιχτά σύνορα
/// Ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων, απ' όπου κι αν προέρχονται.
/// Διαδικασίες νομιμοποίησης και ασύλου για όσες-όσους το επιθυμούν.
/// Ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλες-ους.
/// Ασφαλής, αξιοπρεπής φιλοξενία για τους πρόσφυγες και μετανάστες.
/// Ανοιχτοί μη φρουρούμενοι χώροι φιλοξενίας εντός του αστικού ιστού με αξιοπρεπείς συνθήκες και υποδομές και με το απαραίτητο προσωπικό - ΟΧΙ φυλακές ψυχών σε ακατάλληλα κι εγκαταλελειμμένα κτίρια, μακριά από τα μάτια των πολλών.
Καφενείο οικονομικής ενίσχυσης για την έμπρακτη αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστ(ρι)ες - Τετάρτη 04/02 | Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών
Χρειάζονται ανδρικά παπούτσια νο. 42-46 και τηλεκάρτες. Μπορείτε να τα φέρετε στη διάρκεια του καφενείου, αλλά και το επόμενο διάστημα στο στέκι
Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών Χανίων
πηγή : email που λάβαμε στις 2 Φεβρουαρίου 14h