Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026 στις 19.00
Κινητοποίηση ενάντια στο εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα
Τα εργοδοτικά εγκλήματα δεν είναι «ατυχήματα»
Αγώνας ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τις συνθήκες σύγχρονης σκλαβιάς στους χώρους εργασίας
Όχι άλλες θυσίες στο βωμό των κερδών τους!
Ο θάνατος των πέντε εργατριών στο εργοστάσιο Βιολάντα στα Τρίκαλα δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Αποτελεί ένα ακόμη εργοδοτικό έγκλημα, αποτέλεσμα της συστηματικής απαξίωσης των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
Το έγκλημα αυτό ήταν προδιαγεγραμμένο. Οι εργαζόμενοι/ες του εργοστασίου καταγγέλλουν ότι υπήρχε εδώ και καιρό οσμή διαρροής αερίου, ενώ και το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων είχε ζητήσει επανειλημμένα ελέγχους για τα μέτρα ασφαλείας.
Δεν πρόκειται για μια «κακή στιγμή» ή ένα τυχαίο γεγονός. Είναι το αποτέλεσμα της διαρκούς εντατικοποίησης της εργασίας, της αύξησης των ωρών δουλειάς και της απουσίας ή πλήρους υποβάθμισης των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας στο όνομα του κόστους και της κερδοφορίας.
Είναι το αποτέλεσμα των αντεργατικών πολιτικών που, ιδιαίτερα μετά το 2010, μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε αναλώσιμους. Οι νόμοι Χατζηδακη - Γεωργιάδη - Κεραμέως πετσόκοψαν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, στοχεύοντας την δυνατότητα οργάνωσης και αντίστασης των εργαζομένων μέσα στους ίδους τους χώρους εργασίας τους και προετοιμάζοντας το έδαφος για την επίθεση σε βασικά εργασικά δικαιώματα.
Απαιτούμε:
- Καμία συγκάλυψη, να αποδοθούν ευθύνες για το εργοδοτικό έγκλημα.
- Άμεσα και ουσιαστικά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, με έλεγχο και εποπτεία από τα συνδικάτα.
- Διασφάλιση των δικαιωμάτων και της εργασιακής αξιοπρέπειας των εργαζομένων της Βιολάντα, απέναντι στην αβεβαιότητα και τον φόβο για την επόμενη μέρα.
- Δουλειά με δικαιώματα, όχι στη σύγχρονη σκλαβιά.
- Τέλος στην εργοδοτική ασυλία.
Τα συνδικάτα και οι εργαζόμενοι με αγώνα, συλλογική δράση και κινητοποιήσεις να επιβάλλουν μέτρα προστασίας, να πούμε όχι στην εντατικοποίηση και στις συνθήκες μεσαίωνα στους χώρους δουλειάς.
Όλες και όλοι στην κινητοποίηση ενάντια στο εργοδοτικό έγκλημα
Δευτέρα 2/2/2026, στις 7.00 μ.μ., στο Σύνταγμα
Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου-Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Κάλεσμα της Ταξικής Πορείας στη συγκέντρωση καταγγελίας για το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο "Βιολάντα" - 2/2, 7μμ, Σύνταγμα
Η Ταξική Πορεία καλεί στη συγκέντρωση καταγγελίας του εργοδοτικού εγκλήματος στη βιομηχανία "Βιολάντα"
Δευτέρα 2/2, στις 7μμ, στο Σύνταγμα
- Όχι άλλο αίμα για τα κέρδη του κεφαλαίου!
- Οι εργάτες δεν είναι αναλώσιμοι!
- Δουλειά με ουσιαστική ασφάλεια, με ανθρώπινους ρυθμούς, με αξιοπρεπείς μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες μας!
- Κανένας χώρος δουλειάς σε λειτουργία χωρίς ασφάλεια για τους εργαζόμενους!
- Κάτω η εγκληματική αντεργατική πολιτική!
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ - ΤΑΞΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΣΦΑΓΕΙΟ [Συγκέντρωση Σύνταγμα 2/2 - 7μμ]
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ - ΤΑΞΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΣΦΑΓΕΙΟ - ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΚΡΕΣ ΤΗΣ ΒΙΟΛΑΝΤΑ [Συγκέντρωση Σύνταγμα 2/2 - 7μμ]
Όλες και όλοι στους δρόμους!
Για τις εργάτριες, τις μάνες, τις αδερφές, τις γυναίκες του μόχθου και της βιοπάλης, για τις γυναίκες του αγώνα και της αντίστασης
Για την εργατική τάξη, τους προλετάριους, τον εργαζόμενο λαό, τους μοναδικούς παραγωγούς του κοινωνικού πλούτου
Οργή προκαλεί η νέα μαζική εργοδοτική δολοφονία, αυτή τη φορά στο κάτεργο της βιομηχανίας μπισκότων Βιολάντα στα Τρίκαλα, όπου 5 εργάτριες βρήκαν φρικτό θάνατο και 7 τραυματίστηκαν ύστερα από έκρηξη που προκάλεσε τεράστια πυρκαγιά. Σε αυτήν την "εταιρεία πρότυπο του ελληνικού επιχειρείν" όπως την παρουσίαζαν κυβέρνηση και αστικά ΜΜΕ, την εταιρεία με τις στενές σχέσεις με κυβερνητικούς παράγοντες, στην οποία όπως καταγγέλλουν τα εργατικά συνδικάτα κανένας έλεγχος δεν είχε πραγματοποιηθεί από τις αρμόδιες αρχές παρά τις κραυγαλέες ελλείψεις ασφαλείας, ενώ ο συνδικαλισμός ήταν ουσιαστικά απαγορευμένος και 12 εργάτες/τριες δούλευαν στις 4 τα ξημερώματα για "να βγουν τα χρονοδιαγράμματα".
Μια μαζική δολοφονία, άμεσο αποτέλεσμα της ολοένα και πιο εντατικοποιημένης εργασίας, των ελαστικών ωραρίων, των ελλιπών μέτρων προστασίας στους χώρους δουλειάς. Μια μαζική δολοφονία στο βωμό της καθημερινής πάλης επιβίωσης της εργατικής τάξης, την ώρα που η ακρίβεια θεριεύει και ο πραγματικός μισθός μειώνεται, την ώρα που ο συνδικαλισμός και η απεργία ποινικοποιείται, την ώρα που η εργασία μετατρέπεται από συλλογική σε ατομική υπόθεση.
Αυτή είναι η κανονικότητα της καπιταλιστικής ανάπτυξης για την οποία επιχαίρουν με θράσος ο ΣΕΒ, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, ο πρωθυπουργός και οι εκάστοτε υπουργοί Εργασίας και Ανάπτυξης: Η κανονικότητα των νεκρών (201 το 2025) και σακατεμένων εργατ(ρι)ών, η ανάπτυξη των πετσοκομμένων εργασιακών δικαιωμάτων, η ανάπτυξη της υποτιμημένης γυναικείας εργασίας και των μεροκάματων πείνας. Αυτήν ακριβώς που εγγυώνται οι νομοί Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, Κεραμέως, τα μνημόνια και οι οδηγίες της ΕΕ. Αυτήν ακριβώς που υπερασπίζονται με περίσια ταξική αλαζονεία ακόμα και αυτήν την ώρα οι κυβερνώντες μιλώντας "για λίγους νεκρούς το χρόνο σε εργατικά δυστυχήματα" όσο και η αστική δικαιοσύνη που έσπευσει να αφήσει ελεύθερο και χωρίς όρους τον καπιταλιστή ιδιοκτήτη της Βιολάντα Τζιωρτζιώτη.
Έτσι κινούνται τα γρανάζια της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Από τους σιδηροδρόμους ως τις ταχυμεταφορές και από τις οικοδομές ως τα Ναυπηγεία. Αυτό θα πει κυνήγι του μέγιστου κέρδους. Την ώρα που το 2025 τα κέρδη της Βιολαντα έφταναν στα ύψη, την ώρα που το κράτος δαπανά δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς και δίνει γη και ύδωρ σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ισραήλ, δεν υπήρχε διαθέσιμο ούτε ένα ελάχιστο κονδύλι για στοιχειώδεις προδιαγραφές ασφαλείας και 12 εργάτες/τριες έπρεπε να δουλεύουν μέσα στα ξημερώματα.
Ειδικότερα όσον αφορά την υποτίμηση της γυναικείας εργασίας, αυτή παραμένει δομική, θεμελιωμένη σε πατριαρχικές ιεραρχήσεις που καθιστούν τις γυναίκες ακόμα πιο εκτεθειμένες, ακόμα πιο επισφαλείς, ακόμα πιο αναλώσιμες. Το καπιταλιστικό έγκλημα στη Βιολάντα είναι ως προς αυτό απόλυτα ενδεικτικό. Οι δολοφονημένες εργάτριες κουβαλούσαν στους ώμους τους τόσο το βάρος της μισθωτής εργασίας όσο και το αόρατο φορτίο της οικιακής και της μητρικής φροντίδας. Ήταν μανάδες που εργάζονταν νυχτερινή βάρδια για να εξασφαλίσουν την επιβίωση των παιδιών τους και την ίδια στιγμή, καλούνταν την ημέρα να επιτελούν την αόρατη στον καπιταλισμό και την πατριαρχία οικιακή και μητρική εργασία, χωρίς καμία ουσιαστική θεσμική αναγνώριση και προστασία.
Σε μια συγκυρία όπου ο θάνατος ή το σακάτεμα την ώρα της δουλειάς έχουν μετατραπεί σε καθημερινότητα, σε μια συγκυρία, όπου η ακρίβεια, τα υψηλά ενοίκια, τα τσακισμένα εργασιακά δικαιώματα και η εξατομίκευση της εργασίας μετατρέπουν την ζωή μας σε παιχνίδι επιβίωσης, η ταξική και γυναικεία οργάνωση και οι δυναμικοί εργατικοί αγώνες αποτελούν για την τάξη μας όρο επιβίωσης.
Να οργανωθούμε συλλογικά και να αντεπιτεθούμε με όλα τα όπλα που διαθέτει η φαρέτρα της ταξικής πάλης απέναντι στους γδάρτες των ζωών μας. Να οργανωθούμε στα σωματεία μας, να απεργήσουμε, να ριζοσπαστικοποιήσουμε τους αγώνες μας, να επιστρέψουμε τη βία στο κεφάλαιο, τα αφεντικά και το κράτος τους.
ΟΛΕΣ/ΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΚΡΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ
Ταξική Αντεπίθεση (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστ(τι)ών)
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 2/2 ΣΤΙΣ 19:00 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
Πέντε ακόμα νεκρές εργαζόμενες.
Πόσους νεκρούς πρέπει να θρηνήσουμε για να σταματήσουν να λέγονται ατυχήματα;
Η έκρηξη στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» δεν άφησε μόνο πέντε νεκρές εργάτριες πίσω της. Έκανε τον λαό σε ολόκληρη την χώρα να μουδιάσει και να θρηνήσει αυτές τις γυναίκες του μόχθου, τις μητέρες, τις συζύγους, ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Αλλά να εξοργιστεί κιόλας για τις ευθύνες των εργοδοτών και των κυβερνήσεων οι οποίοι είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για τη λίστα των εργατικών ατυχημάτων που συνεχώς μεγαλώνει. Και αυτό δε μπορεί να κρυφτεί με χειρισμούς και μεθοδεύσεις σε σχέση με το ποια θεωρούνται (από ποιον;) εργατικά ατυχήματα.
Γιατί μετά από το πρώτο σοκ, δύο ερωτήματα γεννήθηκαν: Τι προκάλεσε την έκρηξη και, κυρίως, πόσο αναλώσιμοι είμαστε σε αυτό το κοινωνικό σύστημα;
Όσον αφορά το πρώτο, έχει φανεί ότι η έκρηξη προκλήθηκε από διαρροή προπανίου (που καταγγελίες λέγαν ότι είχε διαπιστωθεί αρκετό καιρό), μια διαρροή που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν είχαν γίνει οι κατάλληλες παρεμβάσεις. Το χειρότερο όμως είναι ότι το κόστος αυτών των παρεμβάσεων είναι ελάχιστο κλάσμα των κερδών που παρουσίασε η εταιρία. Ποια άλλη απόδειξη χρειάζεται για να καταλάβουμε ότι η ζωή των εργαζόμενων είναι τόσο φτηνή μπροστά στο κέρδος;
Θα μπορούσε κανείς να πει ότι φταίει η κακιά στιγμή ή το ανθρώπινο λάθος ή ένας κακός εργοδότης. Όμως, αν κοιτάξουμε την μεγάλη εικόνα θα δούμε ότι τα εργατικά «ατυχήματα» και δη τα θανατηφόρα, χρόνο με τον χρόνο πληθαίνουν, με αποκορύφωμα το 2025, οπότε και είχαμε 201 θανάτους και διπλάσιους τραυματισμούς.
Δεν πρόκειται λοιπόν για ατύχημα, πρόκειται για συγκεκριμένη πολιτική που όχι μόνο δεν δίνει σημασία στην ασφάλεια των εργαζομένων, αλλά, αντίθετα, κάνει τα πάντα προκειμένου να διευκολύνει το κεφάλαιο εις βάρος της εργασίας. Μισθοί πείνας, κανένας ουσιαστικός έλεγχος ωραρίων και υποδομών, ψήφιση 13 ωρών εργασίας και τόσες άλλες αντεργατικές παρεμβάσεις.
Και φυσικά έχουμε τα μεγάλα λόγια για το μαχαίρι που θα φτάσει στο κόκκαλο, τις έρευνες που ποτέ δεν καταλήγουν πουθενά, την δικαιοσύνη που θα διερευνήσει την υπόθεση και πάντα αθωώνει όλους τους εργοδότες. Μπορούμε να τους έχουμε εμπιστοσύνη; Και μόνο η συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, θα πρέπει να μας διδάξει πολλά.
Ας μην γελιόμαστε. Μόνο οι εργαζόμενοι μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους. Να διεκδικήσουν καλύτερους μισθούς, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, συνδικαλισμό που θα είναι ταξικός και όχι εργοδοτικός. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος των λαϊκών στρωμάτων. Ο δρόμος του αγώνα και της αλληλεγγύης.
Το πικρό δίδαγμα του δυστυχήματος είναι ότι για να ζήσουμε, πρέπει ν' αγωνιστούμε! Να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας!
πηγή : https://agkinekp.blogspot.com/2026/02/22-1900…
πηγή : email που λάβαμε στις 2 Φεβρουαρίου 14h